Vlekken van een luipaard

[herblogd van februari 2008]

Aids in Afrika. Een complex probleem. Zo hebben aids en apartheid veel met elkaar te maken. Kijk en luister maar eens naar aflevering 2 van Van Dis in Afrika.

Maar er zijn meer factoren. Aids en armoede. Aids en seksualiteit. Aids en de rol van mannen en vrouwen in Afrika.

Aernout

Over dat laatste heb ik deze week een interessant boek gelezen: Vlekken van een luipaard. Over mannen in Afrika. Het is geschreven door Aernout Zevenbergen (2007, ISBN 978 90 5330 5461).

De schrijver is geboren in Zambia en is al sinds jaar en dag Afrika-correspondent voor o.a. het Algemeen Dagblad en De Morgen.

Aernout Zevenbergen komt op heel wat plaatsen. Voor dit boek debatteert hij in de woestijn van Niger over Socrates en Nietzsche, drinkt bier met de laatste Grieken van het Congolese oerwoud en cognac met de zwarte motormuizen van Soweto, bezoekt prinsen en prinsessen in Swaziland, spreekt met voorouders in Madagascar, reist met vrachtwagenchauffeurs over de Oost-Afrikaanse dodenroute van Nairobi naar Bujumbura en ontmoet Kenneth Kaunda, de vader des vaderlands van z’n geboorteland Zambia.

Vlekken

Hij durft gevoelige onderwerpen aan te snijden in Afrika. Hij spreekt met mannen over liefde en romantiek, rituelen en voetbal, vaderschap en vriendschap, motorfietsen en vrachtwagens, masturberen en ‘de prijs van een kip’.

Door z’n manier van schrijven brengt hij Afrika heel dichtbij. Daarbij kom je ook de schrijver zelf tegen in z’n persoonlijke zoektocht. Een veertiger, ongetrouwd en geen kinderen. Christelijk opgevoed maar nu vaan z’n geloof afgevallen. Kind van ontwikkelingswerkers. Stikvol vragen.

Dit boek schetst een schrijnend beeld van jonge en oude Afrikaanse mannen in hun sociaal-culturele en economische context. Velen zijn losgeslagen van hun ‘roots’, weten niet waar ze vandaan komen en hebben geen zicht op hun toekomst. Wat zij willen, is de bevrediging van hun behoeftes nu: geld, drank, vrouwen. Het is een indringend verhaal van aids die samenlevingen ruïneert, van uitzichtloze armoede en van de desintegratie van waarden en normen. Toch spreekt de auteur geen veroordeling uit: hij geeft een goed gedocumenteerd en gedegen beeld van achtergronden en situaties; hij geeft geen oplossingen. Een bijzonder knap geschreven werk over een onderbelicht probleem. Het boek besluit met een beredeneerde literatuuropgave.

48cu8956_5

Van harte aanbevolen.

En de titel? Ik citeer de flaptekst:

“To be a man is not easy. In deze uitspraak zit geen drama, of hartverscheurende pijn. Het lijkt een droge constatering, zoals iemand iets kan zeggen over het weer. Bescheiden ook. Maanden later schieten de woorden terug in mijn herinnering als ik duizenden kilometers zuidelijker twee jonge, werkloze mannen spreek, in de zwarte township Soweto, bij Johannesburg.
‘Mannen in Afrika zijn volledig in de war, als je het mij vraagt,’ merkt Jabu op, terwijl hij met één oog naar een soap op televisie kijkt. ‘We spelen het leven na dat we op tv zien in Amerikaanse series. Soms denk ik wel eens: we zijn een stel slechte acteurs; we spelen rollen en karakters maar dit is niet wie we zijn, wie we werkelijk zijn, waar we vandaan komen, of wat onze natuurlijke en sociale omgeving van ons vraagt. We zijn luipaarden die onze vlekken proberen weg te poetsen.’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s